Planina Majevica predstavlja područje bogato, između ostalog, brojnim zaštićenim biljnim i životinjskim vrstama. Osim toga, ima i bogat turistički potencijal. U prethodnom periodu, na temelju brojnih istraživanja, potvrđeno je postojanje biodiverziteta koje daje osnov za proglašenje ovog područja parkom prirode.
U cilju zaštite prirodnih bogatstava Majevice, osim snažne stručne i građanske inicijative, Gradska uprava Grada Bijeljina, odnosno Odjeljenje za stambeno-komunalne poslove i zaštitu životne sredine, uložilo je značajne napore obraćajući se Republičkom zavodu za zaštitu kulturno-istorijskog i prirodnog nasljeđa pri Ministarstvu prosvjete i kulture Republike Srpske, kako bi u najkraćem mogućem roku bila izrađena Studija zaštite područja planine Majevice, što bi predstavljalo osnov za dobijanje statusa parka prirode.
Posljednje u nizu obraćanja Zavodu od strane Gradske uprave Grada Bijeljina bilo je početkom ovog mjeseca, s ciljem dobijanja informacija o konkretnim preduzetim koracima u vezi sa navedenom studijom, međutim, odgovor od strane nadležnih jasno stavlja do znanja da apsolutno ne postoji interes za zaštitu Majevice i njenih prirodnih bogatstava.
Naime, bez obzira na prethodno podnesene inicijative i urađena terenska istraživanja, Planom rada za 2026. godinu nije predviđena izrada Studije zaštite budućeg parka prirode „Majevica“, jer prioritet imaju lokacije u opštinama Višegrad, Šipovo, Mrkonjić Grad i Ribnik.
Obrazloženje Republičkog zavoda za zaštitu kulturno-istorijskog i prirodnog nasljeđa za izuzimanje Majevice iz Plana rada za 2026. godinu, je potencijalni konflikt, zbog različitih planskih rješenja planiranih dokumentom Izmjene i dopune Prostornog plana Republike Srpske do 2025. godine, te da će Zavod obaviti potrebne konsultacije sa ministarstvima nadležnim za ekologiju i rudarstvo. To u praksi znači da navedena studija, može biti, okvirno, uvrštena u Plan rada Zavoda za 2027. godinu.
Ako se ima u vidu da status parka prirode znači pravnu zaštitu ekosistema i prirodnih resursa, mogućnost razvoja održivog turizma i eko-projekata, te sprječavanje nekontrolisanog miniranja ili druge štetne eksploatacije, gledano kroz prizmu aktuelnih dešavanja na Majevici, jasno je da državi nije u interesu da zaštiti prirodna bogatstva, jer su prevagu odnijeli finansijski interesi pojedinaca.
Nameće se pitanje da li Zavod za zaštitu kulturno-istorijskog i prirodnog nasljeđa podržava stavove Ministarstva energetike i rudarstva ili Ministarstva za prostorno uređenje, građevinarstva i ekologije, odnosno da li mu je važnija zaštita prirodnog bogatstva ili interes rudarskih kompanija. Odgovor Zavoda navodi na zaključak da će u borbi za zaštitu nteresa pobijediti Ministarstvo energetike i rudarstva.
